Wednesday, April 20, 2011

6. Kat- Cankaya
Sabaha karsi 6. katta les gibi kokan pacavrayi bagladiklarinda kadina karanligin umarsiz boslugunu ve savunmasizligini yasatacaklarini sandilar kendilerince.Karanliksa eli goz yerine kullanmayi ogretti kadina. Kadin kirpi gibi buzuldu, buzuldu tortop oldu siranin ustunde. Kirpiyken kirpilerin sesini duymak zor olmadi o karanlik icinde. Kirpilerle bir arada oldugunu ve elinde bir Seiko marka bir saat tuttugunu fark ettiginde o mekanin isiginin kendisine olum getirecegini iyi biliyordu kadin ve SIKTIKca  SIKIyordu bandini. Bant onundu gordurmuyordu ,gorulmeyi  engelliyordu. Dostlugunu kazanmaliydi onun, en azindan o mekandan acinin kaynagindan, bedenlerin parcalandigi o yerden sapasaglam cikabilmesi icin. Bant savunmaydi, bant gorulmemeyi sagliyordu cift tarafli.
Nuriye Kilinc
1998-Malatya
Yitirdigim
Oglen eve geldigimde yagda pismis yumurta yemek istiyordum sadece. Koy evinin o gune kadar gorulmemis kalabalik bahcesinde yesil sandikli ninemin son izide yok olmustu. Yesil sandigiyla beraber oglunu da goturmustu. Kapilari ince uzun salona acilan yapim tarihi 1968 olarak betona yazilan ev gercegin disina cikmaya baslamisti beni aglama agaci yapmaya basladiklarinda. Ben aglamismiydim? Gidip koy meydanindaki tabutun kapagini actigimda onu gormustum. Amcamlarin kardesi , ablalarimin babasi benimse yitirdigimdi. Gercek degilim ben. Gercekligimi tabutun kapagini kapattiklarinda yitirdim. Uzulmedim , sormadim, ogrenmedim onun onceki varligi ile ilgili hicbir seyi. Bilmedim, bilemedim, bilemezdim, bilebilmemide saglayamazlardi.
Nuriye Kilinc
95- Malatya
Cemre
Cemre yesil sandigi ile tum gecmisinide birakmisti sandiginin icinde. Cemrenin yesil sandigindan alinan tig isi dantelle suslenmis beyaz perde yanginin kokusunu tasiyordu o gunden bu gune.
Nuriye Kilinc
97-Malatya
Ayna
Koksuzum, yabanciyim, saydamim. Topluyorum goruntuleri icimde. Isteyene istedigi goruntuyu veriyorum  kolayca. Tipki ayna gibi icine almayan ama yuzeyinde var eden bir nesneyim ben.
Nuriye Kilinc
1997- Malatya
Evim
En buyuk zaman icinde kendi zamanini yasayan evim. Cocuk gulusunden olum korkusuna, yasam kavgasindan bayram telasina bir bir biriktiriyor olup biteni kendi icinde.
Nuriye Kilinc
98- Malatya